Κάποτε νόμιζα ότι κάποιος έχει μετατρέψει τη σκέψη μου σε αντρική φωνή, επειδή έτσι άκουσα τη συνέχεια της σκέψης μου από κάπου (τηλεόραση αλλουνού; ραδιόφωνο; πομπός κάπου στο χώρο; ίσως παραγόμενο στο κεφάλι μου με την απόσταση να είναι εφέ;) .

Στο παρόν βλέπω 2 δυνατότητες. Ίσως δω κι άλλες αν αρχίσω να σκέφτομαι τους συνδυασμούς των δεδομένων, δηλαδή τις πιθανότητες, αλλά δεν μπορώ μόνη μου.

Τέλος πάντων, για να μη μακρυγορώ επειδή δεν θέλω να γράψω ένα blog-post για αυτό αλλά -απλά- να πω αυτό το κάτι... ορίστε οι 2 δυνατότητες :

1. Έχοντας πρόσβαση στη σκέψη μου, την αναπαρήγαγαν με αντρική φωνή.

2. Άκουσα την αντρική φωνή αυτού που είχε πρόσβαση στο νου μου, τον οποίο είχα μπερδέψει για ή ταυτίσει με τη "σκέψη μου" .

Φαντάσου τί ωραία που περνάνε τόσα χρόνια, παίζοντας εμένα & μέσω εμού, με όλες τις δυνατότητες που έχουν στη χρήση του ανθρώπου, νου & σώμα.

Φαντάσου τί ωραία που γλεντάνε τόσα χρόνια, αφενός να μιλάνε μέσω εμού ή ακόμη και να γράφουν {πολύ πιθανό & παντελώς εφικτό αφού πρόκειται για τη σκέψη, είτε μιλάμε για προγραμματισμό είτε μιλάμε για στιγμιαία χρήση}.

Και να ξέρεις πως είναι πολύ περισσότερα τα χρόνια... περισσότερα από όσα μπορεί (ή μπορούσε) κανείς να παραδεχτεί και για πολλούς να αποδεχτεί.

Ένα από τα χειρότερα του 'δεν ξέρω πώς γίνεται' είναι ότι ίσως και να μην μπορεί να βγει στην επιφάνεια το πώς (ή το από πότε)... εκτός κι αν είναι κι αυτό κάτι που λόγω διαφόρων πιέσεων έχει γίνει κοινή γνώση & σοφία αλλά δεν μου το είπε κανείς.

Το χειρότερο; Δεν είμαι η μόνη. Στον κόσμο όλο σίγουρα, και ακόμη πιο σίγουρα στην Ελλάδα.

Και τί παράδειγμα έχει δοθεί έως σήμερα σε αυτούς τους οποίους κερνάνε συνειδητότητα ότι "κάποιος έχει πρόσβαση στο κεφάλι τους" ; αποδέξου ότι είσαι γραπωμένος και αφέσου στη χρήση και το χειρισμό; προσπάθησε -γιατί λογικό είναι- να γλιτώσεις αλλά αν δεις ότι δεν τα καταφέρνεις άστο;

Τέλος πάντων, με τα διάφορα παιχνίδια και τους φαντασμαγορικούς έντεχνους χειρισμούς που πολύ θα έχουν διασκεδάσει έως σήμερα οι όποιοι, κατέληξα να χρεώνομαι ετικέτες του IC10/DSM5 είτε επειδή έτσι φάνηκε, είτε επειδή το ευνόησαν/δόμησαν οι συνθήκες. Και είναι πολύ πιθανό, πτυχία & καριέρες που με έθαψαν να θέλησαν ή θέλουν ακόμη να μείνω θαμμένη μη και βγουν λάθος.

Να σου πω όμως κάτι; θα σου πω.
Μέσα σε όλη αυτή την απίστευτη στο σύνολό της παράνοια, δεν είμαι η τρελή της υπόθεσης. Επίσης, γράφεται με -οι. Όπως και το άρρωστ. Η ελπίδα μας είναι οι α-σθενείς.

Τέλος, απλά να ρωτήσω το εξής ... το impersonate στα ελληνικά πώς λέγεται ;

Και τελειωτικά, αν είναι η ζωή μου καθοδηγημένη, έχω προγραμματιστεί ή/& καλουπωθεί από παλιά και πιθανώς να υπάρχουν data-points άλλων μέσα στο χρόνο... είναι έγκλημα κατά της ανθρώπινης ζωής ολιστικά; ή εγώ είμαι υπερβολική; μπορεί να είμαι, μπορεί και να μην είμαι.

Υ.Γ.1 : και τί καλούμαι να κάνω εν τέλει, πέρα από το να βρω/βρεθεί ο τρόπος με τον οποίο δεν θα είμαι "έρμαιο πειραμάτων, πειραματισμών & στα βίτσια του καθένα", χωρίς αυτό να συνεπάγεται ότι είμαι στο χώμα; Να γράψω τα συμπεράσματά μου; Να μιλήσω ανοιχτά για το τί βιώνω; Μήπως μέρος αυτού που *έχω* να κάνω είναι να "αντέξω. για πόσο; για όσο! και το νου μου στα κουσούρια" ? κι ενώ βρίσκομαι μέσα σε ή μεταξύ των Υπομονή-Αντοχή-Ανοχή, να κάνω ό,τι μπορώ ?
Υ.Γ.2 : θα βοηθούσε πραγματικά κάποιον αν κατάφερνα να *χαρτογραφήσω* τα χρονικά μοτίβα ; θα μπορούσε να σταθεί σαν απόδειξη για κάποιου άλλου το βίωμα;